So! Sparkles

Theatre again. One yyy not really, the second one much better, even if not completely understandable.

I znów teatr. Pierszy spektakl taki sobie, drugi dużo lepszy, nawet jeśli nie do końca zrozumiały.

Porucznik z Inishmore

Pewnego jesiennego dnia senna irlandzka wyspa staje się polem bitwy i niemym świadkiem krwawych rozgrywek pomiędzy odłamami gotowych na wszystko irlandzkich terrorystów. Krew, śmierć i zniszczenie. A wszystko przez... zwykłego czarnego kotka o wdzięcznym imieniu Tomaszek. Antyterrorystyczna czarna komedia z czarnym kotem w tle.

Ja się nie śmiałam. Słabo.

Osmędeusze

„Osmędeusze”, to jeden z najciekawszych współczesnych dramatów o miłości i przemijaniu. Sztuka przedstawia niezwykły świat handlarzy, artystów cyrkowych i żebraków. Miejscem, w którym wtedy pulsowało życie były… Powązki. To tam spotykali się ludzie. Żeby poplotkować. Ponarzekać na sąsiadów. Dowiedzieć się, co nowego na mieście. Spektakl przywołuje tajemniczy i rozśpiewany klimat Warszawy, której dzisiaj już nie ma.„Oratorium szyldowe” wystawiono po raz pierwszy w 1957 r. Poeta zderza w tekście przedwojenne ballady z awangardową poezją i nowoczesnym teatrem tworząc współczesne „Dziady”. „Osmędeusze” Teatru Pijana Sypialnia były prezentowane m.in. na prestiżowym Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie, gdzie występują najlepsze zespoły z całej Europy.

Dobrze wyglądało. Ciekawe. Aczkolwiek chyba potrzebowałabym "wstępu", by zrozumieć więcej. Było warto.

source

Nice, with a lot of smile. And the well described feeling when you put something amazingly tasty to mouth and you want the moment lasts forever.

Miły, często się uśmiechałam. I bardzo dobrze wyjaśniony moment, gdy wkładasz do ust coś co smakuje niesamowicie dobrze i chcesz, by chwila trwała wiecznie.

source

I just would like to have everything. And have a thousand different lifes to live. And each of them precisely plan and make amazing. Do not know what wrong with me that I am not enjoying my life enough, exactly as I would like. I do not know why I do not manage my life the way I want. And I do not know why I do not accept things around the way they are.

It is like a big shout. To my mind. To my soul. To stop doing everything. And start setting priorities. I am so good at theory. So bad at practice. So much require from myself, so few things I do. And too ideal I want to be. And so unusual. So "no me" I am trying to be that my life is just no mine. I dream about moving somewhere by myself for a while. When all decision, all things I do, come from inside of me. But the truth is that actually I can do it here. Cross things I do not have influence on and just live with those I have. I would like to have MY point of view on movies, plays, concerts, musics, food, ... but so often I am just trying to suit. To the situation. To people. To atmosphere. That's a mistake. That's the biggest error ever.

I have a task for myself- before doing whatever I will be asking myself if that is really the thing I want to do. I waste my time so often. I spend my time reading thousands tons of posts every week- and do I really want to spend my time reading other ppl' opinion about make up for whole of my life? Or how do they spend their time instead of spending mine? [that was good] Sure- sometimes, when I need to check something/ buy something/ go somewhere. But every minute? Sure, NO.

Why I do not put clothes I love and I do have, on me? And I choose "save version" which is not my favorite? Why I want my life to look interesting for others? Oh, come on. That the most stupid thing EVER. Interesting for others? Who cares? The life must be life I want to be in. ME!!!! Nobody else! So next task: write down a few days from your "the best version" of your life. I do not mean tanning on The Canaries (btw. there is windy- not always perceived as a paradise, and on Bali you sweat all the time and are huge spiders- the same), but I will take my normal life+ all normal tasks (working, commuting to work, cooking, eating, cleaning, washing myself + dishes, washing up and all others) make them nicer [I will be doing that for the rest of my life- is there any way to like them?] and with the rest of the time DO WHAT I REALLY WANT TO DO. Simple as that.

"Do I really want to open this website again?" "No"

The best thing is that nobody knows what I want but me. So leave all opinions alone, and spend some time with yourself thinking about your life. And answering on hard question- you know answers. Just find them.

It is so popular right now in Poland... Everyone is impressed, some time ago it was the most desired item ever... And for me? There is plenty of different ones- at least the same qualilty.

Nothing special.

Jest teraz niezwykle popularny w Polsce. Każdy jest pod wrażeniem, niedawno był mega pożądany przez wszystkie blogerki po kolei... Na mnie nie zrobił wrażenia- inne są podobnej lub lepszej jakości. Nic specjalnego

Last weekend was a movie weekend. That does not happen often. Actually I am suprised I have seen so many! And that's shown me that I like watching movies :-) So hopefully that will happen more often ;-) About time, Frost/Nixon (not really), Generał Nil (quite okay, a bit historical and sad), My father's bike (interesting point of view)

Ostatni weekend był weekendem fimowym, co u mnie nie zdarza się za często. W sumie to jestem zaskoczona, że widziałam aż tyle. To pokazuje, że lubię oglądać filmy, więc już planuję by takich seansów było więcej. Czas na miłość, Frost/Nixon (nic specjalnego), Generał Nil (dobry, ale historyczny i smutny), Mój rower (ciekawy punkt widzenia)

source: 1, 2, 3, 4

It can be called a romantic comedy, but not the kind that during P. falls asleep ;-) So it is something more that just usual romantic comedy. It is warm and touchful story, you will smile many times and after last scene new that it wasn't wasted time.

Highly recommended! And the Nill Nighty's role and play was just perfect.

Ten rodzaj filmów zalicza się do komedii romantycznych, ale to nie ten rodzaj, podczas którego P. zasypia (nawet nie próbował!). Ciepła, wzruszająca historia wywyołująca uśmiech na twarzy. Zdecydowanie nie da się żałować wyjścia do kina.

Polcam! I rola Nilla Nighty, i jego kunszt... mega!